Stof opzuigen…

Ken je dat? Je weet heel goed dat je nog iets moet doen, maar je hebt er geen zin in. Het blijft door je hoofd gaan, maar je kunt je er niet toe zetten.

Persoonlijk houd ik niet van stofzuigen. Een saaie bezigheid die steeds weer terugkomt. Moeilijk is het niet, maar ik kan me geen keer herinneren dat ik er plezier aan heb beleefd. Ja, misschien als er iets kapot is gevallen, of dat je een feestje hebt gehad en er ligt echt veel op de grond. Dan ‘rinkelt’ het wel lekker en zie je ook direct waarvoor je het doet!

Het resultaat is dan ook dat ik het stofzuigen het liefst uitstel. Wanneer het niet echt nodig is, doe ik het niet. Soms is daar de externe druk van visite. Voor sommige mensen moet ik van mezelf toch echt wel even met de stofzuiger door het huis.

Dit gedrag zie ik ook bij veel leerlingen. Niet met stofzuigen maar met hun schoolwerk. Ze moeten saaie en niet-uitdagende opdrachten doen. Weer een keer die sommen herhalen, terwijl er niets nieuws of ‘rinkelends’ bij is gekomen. Waar zou je het voor doen? Door (bijna) niets te doen, haal je ook wel een voldoende. Af en toe is daar de druk van de docent of een toets, waardoor je nog net even snel het rijtje afmaakt of de toetsstof overleest.

Slimme leerlingen hebben behoefte aan uitdagend werk. Niet aan saaie herhalingen of veel te makkelijke stof. Opdrachten die aansluiten bij hun niveau en waarbij de motivatie niet van buiten komt (de docent of de toets), maar waardoor ze intrinsiek gemotiveerd raken. Opdrachten waarbij je je niet in allerlei bochten hoeft te wringen en mooie smoezen hoeft te verzinnen om eronder uit te komen.

Gelukkig  krijgen steeds meer leerlingen werk dat ze aan het werk zet! Kinderen die ogenschijnlijk liever op de bank hangen en niet gaan stofzuigen, zijn niet altijd luie en ongemotiveerde kinderen of kinderen die het niet kunnen. Ze laten niet altijd zien wat ze kunnen, maar door uitdagende stof komen ze van de bank en willen ze ook nog wel laten zien dat ze kunnen stofzuigen. Alleen niet te lang en te vaak.